Znacznik czasu to oznaczenie wskazujące, w którym momencie nagrania padła dana wypowiedź, zapisywane zwykle w formacie [00:12:34]. Pozwala sprawdzić dowolny fragment tekstu bezpośrednio w nagraniu.
Bo zamieniają dokument w coś sprawdzalnego. Cytat bez znacznika trzeba przyjąć na wiarę albo odsłuchać całe nagranie, żeby go znaleźć. Cytat ze znacznikiem sprawdza się w kilkanaście sekund — i tak samo szybko sprawdza go druga strona oraz sąd.
W piśmie procesowym pozwala to odwołać się precyzyjnie: nie „jak wynika z nagrania”, tylko wskazanie konkretnego momentu.
Zależy od materiału i przeznaczenia. Najczęściej spotyka się trzy warianty:
Przy stenogramach dowodowych stosujemy wariant pierwszy, bo najczęściej sporna jest właśnie konkretna wypowiedź konkretnej osoby.
Formalnie niczym, praktycznie — dokładnością. W napisach do filmu kod czasowy ma precyzję setnych części sekundy, bo steruje wyświetlaniem tekstu. W stenogramie wystarcza precyzja sekundowa, bo znacznik ma wskazać miejsce, a nie sterować odtwarzaniem.
Pozwalają sprawdzić dowolny cytat bezpośrednio w nagraniu, zamiast odsłuchiwać całości. Dzięki temu w piśmie procesowym można wskazać konkretny moment wypowiedzi.
Zwykle jako [00:12:34], czyli godziny, minuty i sekundy od początku nagrania.
Przy materiale dowodowym najczęściej przy każdej zmianie mówcy. Przy długich monologach i sesjach stosuje się stały interwał, na przykład co minutę.
Potrzebujesz zapisu nagrania?
Stenogram do sądu od 199 zł brutto. Wycena zwykle w 30 minut.