Znacznik czasu to oznaczenie wskazujące, w którym momencie nagrania padła dana wypowiedź, zapisywane zwykle w formacie [00:12:34]. Pozwala sprawdzić dowolny fragment tekstu bezpośrednio w nagraniu.
Bo zamieniają dokument w coś sprawdzalnego. Cytat bez znacznika trzeba przyjąć na wiarę albo odsłuchać całe nagranie, żeby go znaleźć. Cytat ze znacznikiem sprawdza się szybko – wystarczy odsłuchać wskazany przedział – i tak samo szybko sprawdza go druga strona oraz sąd.
W piśmie procesowym pozwala to odwołać się precyzyjnie: nie „jak wynika z nagrania”, tylko wskazanie konkretnego fragmentu.
Zależy od materiału i przeznaczenia. Najczęściej spotyka się trzy warianty:
W stenogramach dowodowych stosujemy przedziały co 2 minuty (0–2 min, 2–4 min itd.). Stały interwał daje przewidywalny układ dokumentu, a znacznik prowadzi do fragmentu, w którym padła sporna wypowiedź.
Formalnie niczym, praktycznie – dokładnością. W napisach do filmu kod czasowy ma precyzję setnych części sekundy, bo steruje wyświetlaniem tekstu. W stenogramie wystarcza wskazanie przedziału, bo znacznik ma prowadzić do miejsca w nagraniu, a nie sterować odtwarzaniem.
Pozwalają sprawdzić dowolny cytat bezpośrednio w nagraniu, zamiast odsłuchiwać całości. Dzięki temu w piśmie procesowym można wskazać konkretny moment wypowiedzi.
Zwykle jako [00:12:34], czyli godziny, minuty i sekundy od początku nagrania. W naszych stenogramach znaczniki wyznaczają przedziały co 2 minuty (0–2 min, 2–4 min itd.).
W stenogramach ProTranskrypcje – w przedziałach co 2 minuty (0–2 min, 2–4 min itd.). Spotyka się też znaczniki przy każdej zmianie mówcy albo co minutę; ważne, żeby układ był stały w całym dokumencie.
Potrzebujesz zapisu nagrania?
Stenogram do sądu od 199 zł brutto. Wycena zwykle w 30 minut.